سپرم تقوا

سلاحم الله

دنیا میدان مبارزه است. 

تنها ، مبارزان زندگی می کنند 

و باقی در خواب ابدی مرده اند. 

مثل ابری که باران ندارد
مثل گرگی که دندان ندارد
مثل دردی که درمان ندارد
مثل سختی که پایان ندارد
مثل خونی که جریان ندارد
مثل حرفی که گفتن ندارد
مثل جنگی که بردن ندارد
مثل عشقی که مجنون ندارد
مثل شهری که قانون ندارد
مثل علمی که عامل ندارد
مثل حمدی که بسمل ندارد

مثل روحی که پیکر ندارد
مثل پیری که سالک ندارد
مثل گوری که صاحب ندارد
مثل ارثی که وارث ندارد
مثل جمعی که عالم ندارد
مثل شمعی که شعله ندارد
مثل پیکی که نامه ندارد
کوهِ صبرم، امیدوارم اما
امیدِ واهی حقیقت ندارد